.

 


ผู้เขียน หัวข้อ: พระพุทธวิโมกข์๔ หน้าตัก ๖ นิ้ว ของหลวงปู่โง่น โสรโย โลหะหล่อหนา ทาทองบร็อนซ์ อุด  (อ่าน 289 ครั้ง)

admin

  • Administrator
  • Sr. Member
  • *****
  • กระทู้: 356
    • ดูรายละเอียด
พระพุทธวิโมกข์๔ หน้าตัก ๖ นิ้ว ของหลวงปู่โง่น โสรโย โลหะหล่อหนา ทาทองบร็อนซ์ อุดปูนพลาสเตอร์ใต้ฐาน
ได้มาเพราะความโง่

      คุณแป๊ะเองก็คงเคยได้ยินได้ฟัง ซึ่งหลายคนเขามาถามหลวงพ่อว่า ท่านเอาเงินเอาทองมาจากไหน มาสร้างพระพุทธรูป
องค์ใหญ่ ๆ ส่งแจกไปให้โรงเรียนฟรีได้ถึงสองหมื่นองค์ ต้องใช้เงินมหาศาลเป็นร้อย ๆ ล้านบาทขึ้นไป และก็ไม่มีการเรี่ยไร
บอกบุญจากใครทั้งนั้น นอกจากนี้ยังสร้างโรงพยาบาล จัดหาเครื่องมือแพทย์จากอเมริกาและ ยุโรปมาอีกหลายล้านบาท
หลวงพ่อก็บอกว่า ได้มาจากความโง่ ความเซ่อ ความว่าง เพราะ ฉันชื่อ “โง่น” ที่ ตัดตัว น.หนู ออกไป ก็เหลือแต่ “โง่”
อย่างเดียว และก็ความเซ่อ ความว่างเข้าอีก พอคนถามเขาได้ยินเข้าเขาก็งง เพราะเขาไม่รู้จริงว่าจะเป็นไปได้ แต่มันก็เป็นไปแล้ว
เราได้นำพระพุทธรูปที่เราได้สร้างขึ้นมาด้วยความโง่ ความเซ่อ นำไปแจกทั่วประเทศ ภาคเหนือถึงแม่ฮ่องสอน ภาคใต้ถึงภูเก็ต
สตูล ภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็ถึงหนองคาย อุบลราชธานี ศรีสะเกษ อุดรธานี สกลนคร ขอนแก่น นครราชสีมา ฯลฯ ไปทุก
จังหวัดทั่วประเทศไทย และคุณก็ไปแจกด้วยแทบทุกครั้ง
ครั้งแรกประเดิมก่อนก็มีพุทธมณฑล จำนวน ๑,๒๕๐ องค์ ซึ่งใช้รถเทรลเล่อร์ถึง ๒๕ คัน เป็นขบวนยาวเหยียด คนเขาเห็นแล้ว
ตื่นตาตื่นใจ
ครั้งนั้นแจกให้ภาคกลาง ภาคตะวันออก และภาคอื่น ๆ บางจังหวัด
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ก็เสด็จมารับแทนโรงเรียนทุกโรง พอท่านรับเสร็จแล้ว เราก็ให้รถเทรลเล่อร์นั้น
วิ่งไปส่งตามจุดต่าง ๆ ทั้งหมด คุณก็รู้ดี ดังนั้นแหละ คุณแป๊ะเอ๋ย ขอให้เข้าใจและเอาหมาเป็นตัวอย่างบ้าง ฉันถือว่าคุณเป็นเสมือน
ลูกชายที่แสนรัก เพราะคุณหลวงก็ได้ฝากเอาไว้ และคุณเองก็รักเคารพฉันเหมือนพ่อ อันพ่อกับลูกจะสอนกันแบบไหน วิธีการอย่างไร
ก็พร้อมที่จะให้อภัยกัน ถ้าเป็นคนอื่น ฉันจะไม่สอนแบบนี้ เพราะดีไม่ดีโดนด่าเอา พอพูดเสร็จ คุณแป๊ะก็หัวเราะว่า
ดีมาก...เป็นคติที่ดี เพราะวันนี้หมามาอยู่เป็นเพื่อนอีกหลายตัว จึงได้ธรรมะจากมัน ข้าพเจ้าจึงพูดขึ้นว่า คุณแป๊ะเอ๋ย วิถีชีวิต
ของตัวเอง รู้ตัวเองนี้แหละ เป็นบทเรียนที่ดีที่สุด อันการเรียนจากหนังสือ หรือ จากครูอาจารย์ทั้งชั้นประถม มัธยม และอุดมศึกษา
เป็นการเรียนเทียบที่คนอื่นผู้อื่น เขากะเกณฑ์บทเรียนให้ และกำหนดระยะเวลาให้ แต่บทเรียนที่แท้จริงนั้น เราต้องเรียนจาก
ประสบการณ์ของชีวิตจริงของเรา ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัวเรานี้ แม้แต่สุนัขก็เป็นครูอาจารย์ของเราดังกล่าวแล้ว
วันนี้ดึกแล้ว เวลาสองยามพอดี ก็ต่างคนต่างนั่งหรือนอนตามถนัด ใน โสสานิกังคธุดงค์ คือนั่งนอนในที่แจ้งเป็นวัตร
อยู่ในศาลาทิพยอาสน์ริมน้ำ จนรุ่งแจ้งพอดี